تحول مغز در چهار سن مهم؛ بررسی تغییرات ساختاری در ۹، ۳۲، ۶۶ و ۸۳ سالگی

مطالعات تصویربرداری مغزی نشان می‌دهد که معماری مغز در طول زندگی انسان در چهار نقطه زمانی مشخص، یعنی ۹، ۳۲، ۶۶ و ۸۳ سالگی، دچار تغییرات عمده می‌شود و این تغییرات در مراحل مختلف رشد و سالمندی نقش مهمی ایفا می‌کنند. در دوران کودک و نوجوان، رشد سریع ماده خاکستری و ماده سفید مغز و حذف ارتباطات اضافی موجب توسعه و بهبود شبکه‌های عصبی می‌شود، در حالی که در بزرگسالی، ساختار مغز ثبات نسبی پیدا می‌کند و شبکه‌های تخصصی‌تر می‌گردند. با شروع دهه هفتم، کاهش تراکم شبکه‌های عصبی و کاهش کارایی ارتباطات مغزی به عنوان نشانه‌های آغاز زوال زودرس مغز شناخته می‌شود و در سنین بالاتر، این روند تشدید یافته و فعالیت‌های شناختی بیشتر بر ساختارهای محلی تکیه می‌گیرند. یافته‌های این تحقیقات می‌تواند در درک بهتر فرآیندهای آسیب‌پذیری مغز در صورت‌های مختلف مانند مشکلات شناختی و زوال عقل موثر باشد و نیازمند تحقیقات بیشتر در رابطه با تاثیرات سلامت و رفتار انسان است.