ماه: سپتامبر 2026

بر اساس داده‌های نظام مراقبت‌های تنفسی، نسبت نمونه‌های مثبت کووید-۱۹ برای پنجمین هفته متوالی افزایش یافته و به ۱۷ درصد رسیده است، در حالی که درصد مثبت آنفلوانزا در این سیستم کاهش یافته است. همچنین، نتایج آزمایش‌های غیردیده‌ورتی نشان می‌دهد که درصد نمونه‌های مثبت آنفلوانزا در هفته بیست و ششم سال جاری حدود ۲.۲ درصد است و فعالیت آنفلوانزا در برخی استان‌ها، مانند بوشهر، بالاتر از آستانه هشدار است. در این زمینه، فعالیت جهانی پاتوژن‌های تنفسی نیز نشانگر روندهای متنوع است و افزایش فعالیت برخی ویروس‌ها در بخش‌هایی از آسیا و اروپا مشاهده می‌شود، در حالی که فعالیت RSV همچنان پایین است. این وضعیت تأکید بر نیاز به پایش همزمان روندهای آنفلوانزا و کووید-۱۹ در کشور و تعیین نوع و واریانت‌های گردش‌شده دارد. همچنین، همزمانی افزایش موارد در منطقه و تغییرات الگوهای سیر اپیدمیولوژیک، اهمیت پایش منطقه‌ای و تشخیص زودهنگام تغییرات در روند شیوع ویروس‌های تنفسی را برجسته می‌سازد.

بر اساس توصیه‌های انجمن دیابت آمریکا، افراد مبتلا به دیابت مجاز به مصرف میوه هستند، اما باید در انتخاب نوع، میزان و نحوه مصرف آن دقت داشته باشند. مصرف میوه‌های کامل، به ویژه توت‌ها و مرکبات، به دلیل داشتن فیبر، ویتامین‌ها و آنتی‌اکسیدان‌ها، توصیه می‌شود و ترجیحاً مصرف آبمیوه و میوه خشک محدود گردد، چرا که کنترل میزان کربوهیدرات دریافتی در این محصولات اهمیت دارد. استانداردهای مراقبت در سال ۲۰۲۶ بر اهمیت رژیم غذایی متعادل و بر پایه مصرف میوه‌های کامل تأکید دارند و در نتیجه، وضعیت مصرف میوه برای بیماران دیابتی باید براساس نیازهای فردی تنظیم شود. در نهایت، مطلق بودن ممنوعیت مصرف میوه در دیابت نادرست است و رعایت تعادل در مصرف بر اساس پیشنهادهای معتبر، کلید مدیریت مؤثر این بیماری خواهد بود.

انتخاب میان‌وعده‌های سالم و مغذی برای دانش‌آموزان نقش مهمی در تامین انرژی پایدار و بهبود تمرکز در طول روز دارد و می‌تواند تا حد زیادی جایگزین خوراکی‌های فرآوری شده و ناسالم شود. بر اساس منابع موجود، مصرف مواد طبیعی مانند میوه‌ها، مغزها، تخم‌مرغ و لبنیات، علاوه بر کمک به تعدیل نوسانات قند خون، نقش مؤثری در حفظ هوشیاری و عملکرد مغزی کودکان دارد. همچنین پیشنهاد می‌شود از ترکیبات خانگی و کم‌هزینه برای تهیه میان‌وعده‌های سالم استفاده گردد، چرا که این رویکرد می‌تواند در بهبود سلامت کلی و افزایش بهره‌وری تحصیلی دانش‌آموزان موثر باشد.

ابتلا به ویروس آنفلوآنزا در بیماران مبتلا به دیابت نیازمند مراقبت و مدیریت دقیق است، چرا که عفونت‌های ویروسی ممکن است بر سطح قند خون تأثیرگذار باشند و روند بهبود را دشوارتر کنند. کنترل مداوم سطح قند خون، حفظ عادات غذایی مناسب، مصرف کافی مایعات و مشورت با پزشک درباره داروها، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. برخی داروهای بدون نسخه مانند ضد احتقان و شربت‌های سرفه ممکن است بر سطح گلوکز تأثیر بگذارند و نیاز است قبل از مصرف، با پزشک مشورت گردد. علاوه بر این، مراقبت‌های اولیه در زمان ابتلا و توجه به علائم هشداردهنده، می‌تواند برای مدیریت اثربخش وضعیت بیماران دیابتی ضروری باشد.

یک معلم بازنشسته ۷۴ ساله که پس از ابتلا به سرطان و تجربه چندین دوره درمان شامل شیمی‌درمانی، جراحی و رادیوتراپی، با بازگشت بیماری و گسترش آن به بخش‌های دیگر روبه‌رو شده است، هزینه‌های درمان سنگینی را متحمل می‌شود. او با دریافت حقوق ماهانه حدود ۲۱ میلیون تومان، در هر دوره درمان و برای دریافت داروی اصلی، مبلغی چند برابر درآمد خود صرف می‌کند که در برخی موارد نزدیک به ۵۰ میلیون تومان است. تغییر در پوشش بیمه‌ایی و حذف پوشش داروهای خاص باعث شده تا هزینه‌های دارویی برای بیماران سرطانی به شدت افزایش یابد و نیازمند پرداخت مبالغ قابل توجهی بدون حمایت بیمه باشد. این وضعیت، هزینه درمان سرطان را برای بسیاری از بیماران سخت‌درآمد و در صورت تکرار نیازهای مکرر درمان، مشکلات اقتصادی و مراقبت‌های پزشکی آنها را تشدید می‌کند. در نتیجه، هزینه‌های درمانی، به‌ویژه برای بیماران با بیماری‌های چندگانه، ممکن است مانع ادامه درمان و نگرانی‌های جدی در حوزه سلامت ایجاد کند.

بر اساس سیاست‌های جاری و سیاست‌های کلی حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، انجام عمل فریز تخمک برای بانوان مجرد در حال حاضر تحت پوشش بیمه قرار ندارد و هزینه آن به صورت آزاد حساب می‌شود؛ در حالی که این خدمت برای زنان متاهل تحت پوشش بیمه قرار دارد. بهترین سن برای انجام فریز تخمک بین ۳۰ تا ۳۵ سال اعلام شده است و انجام آن در سنین زیر ۳۰ یا بالای ۴۰ سال به دلیل کاهش اثربخشی توصیه نمی‌شود. دولت در حال تهیه برنامه‌ای جامع برای ساماندهی روش‌های نوین ناباروری است که شامل پوشش بیمه‌ای این خدمات و حفظ باروری است و بر مبنای آن، امکان فریز تخمک برای دختران بالای ۳۰ سال در قانون برنامه هفتم پیش‌بینی شده است. این اقدامات هدفشان بهبود دسترسی و حفظ قابلیت باروری زنان، به‌ویژه در سنین مناسب، است.